Taśmę dylatacyjną układa się przed wykonaniem wylewki, wzdłuż wszystkich ścian i elementów pionowych. Musi tworzyć ciągłą, nieprzerwaną warstwę, bez naciągania i bez szczelin w narożnikach. Przy wylewkach płynnych trzeba połączyć jej kołnierz z folią podłogową, aby powstała szczelna „wanna”.
Dlaczego taśma dylatacyjna jest potrzebna?
Taśma dylatacyjna brzegowa oddziela posadzkę od ścian. Dzięki temu wylewka może nieznacznie rozszerzać się i kurczyć bez przenoszenia naprężeń na przegrody budynku. Ogranicza to ryzyko pęknięć oraz powstawania mostków termicznych.
Jej znaczenie rośnie przy ogrzewaniu podłogowym, ponieważ zmiany temperatury powodują cykliczne ruchy jastrychu. Taśma nie jest więc dodatkiem wykończeniowym, lecz częścią prawidłowo wykonanej dylatacji obwodowej.
Jak przygotować się do montażu?
Przed rozpoczęciem prac sprawdź, czy ściany są równe, suche i wolne od luźnych fragmentów. Usuń kurz, pył, resztki tynku oraz zaprawy. Czysta powierzchnia poprawia przyczepność warstwy klejącej i zmniejsza ryzyko odklejenia taśmy podczas układania izolacji lub wylewania jastrychu.
Przygotuj:
- taśmę dylatacyjną z kołnierzem foliowym albo bez niego
- miarę do wyznaczania potrzebnej długości
- ostry nożyk do docinania materiału
- zszywacz lub dodatkową taśmę klejącą do tymczasowego stabilizowania połączeń
Taśma z kołnierzem foliowym ułatwia wykonanie szczelnej warstwy przy wylewkach anhydrytowych i innych płynnych. Przy produkcie bez kołnierza folię podłogową trzeba później wywinąć na taśmę i szczelnie połączyć.
Jak układać taśmę dylatacyjną krok po kroku?
Prace wykonuj przed wylaniem posadzki, po przygotowaniu podłoża i najlepiej przed ułożeniem końcowej warstwy folii na izolacji. Postępuj w następującej kolejności:
- Wyznacz przebieg taśmy – poprowadź ją wzdłuż całego obwodu pomieszczenia. Uwzględnij ściany, słupy, schody i inne elementy pionowe, które będą stykały się z wylewką.
- Przyklejaj materiał bez naciągania – rozwijaj taśmę stopniowo i dociskaj ją do ściany. Nie rozciągaj pianki, ponieważ po zwolnieniu naprężenia może się skurczyć, odkształcić albo odsunąć od podłoża.
- Wykonaj narożniki bez przerw – w narożniku wewnętrznym dociśnij taśmę do obu ścian i uformuj ją tak, aby nie powstała trójkątna luka. W narożniku zewnętrznym natnij materiał tylko w sposób pozwalający na jego dokładne dopasowanie, bez przecinania całej ciągłości warstwy.
- Połącz kolejne odcinki – końce taśmy zestawiaj ściśle, bez nakładania tworzącego zgrubienie i bez pozostawiania szczeliny. Miejsce połączenia możesz ustabilizować taśmą klejącą.
- Ułóż izolację i folię – styropian powinien dochodzić do taśmy bez jej wypychania. Folia podłogowa musi zostać wywinięta przy ścianie i połączona z kołnierzem taśmy.
- Uszczelnij połączenie foliowe – sklej kołnierz z folią podłogową taśmą przeznaczoną do łączenia folii. Połączenie powinno być ciągłe, także w narożnikach i przy przejściach instalacji.
Tak powstaje szczelna wanna dla wylewki. Ma to szczególne znaczenie przy wylewce anhydrytowej, która jest płynna i może przedostać się przez niewielkie nieszczelności pod warstwę izolacji. Przy tradycyjnej, półsuchej wylewce ryzyko wycieku jest mniejsze, ale ciągłość dylatacji nadal pozostaje konieczna.
Jeżeli taśma nie ma kołnierza, wywiń folię podłogową na jej powierzchnię i przyklej ją szczelnie na całej długości. Nie wystarczy luźne ułożenie folii przy ścianie, ponieważ wylewka może wpłynąć pod izolację.
Jaką grubość taśmy wybrać?
Minimalna grubość dylatacji obwodowej zależy przede wszystkim od obecności ogrzewania podłogowego oraz rodzaju jastrychu. Jako wartość bazową przyjmuje się 8 mm. Przy ogrzewaniu podłogowym często stosuje się taśmę o grubości 10 mm lub większej, zgodnie z projektem i kartą techniczną wylewki.
| Rodzaj instalacji | Minimalna grubość taśmy | Uwagi |
|---|---|---|
| Wylewka bez ogrzewania podłogowego | 8 mm | Wartość stosowana przy standardowych warunkach |
| Wylewka z ogrzewaniem podłogowym | 10 mm lub więcej | Dobór należy odnieść do rozszerzalności jastrychu i długości pola |
| Duże pola grzewcze | Według obliczeń i projektu | Nie należy ograniczać się wyłącznie do minimalnej wartości |
W praktyce dla jastrychu anhydrytowego można obliczyć potrzebną grubość, uwzględniając różnicę temperatur, długość boku pola, współczynnik rozszerzalności i ściśliwość taśmy. Dla anhydrytu współczynnik rozszerzalności wynosi przeważnie około 0,012 mm/m K, ale przed obliczeniami sprawdź wartość podaną przez producenta konkretnej wylewki.
Na jakie błędy uważać?
Najczęstsze problemy wynikają z przerw, pośpiechu przy narożnikach oraz niewłaściwego połączenia taśmy z folią. Szczególnie często spotyka się:
- Przerwanie ciągłości – nawet niewielka luka przy ścianie osłabia działanie dylatacji i może stworzyć drogę dla płynnej wylewki.
- Naciąganie taśmy – rozciągnięta pianka może się później skurczyć albo odsunąć od podłoża.
- Niedokładne narożniki – źle uformowany materiał pozostawia pustą przestrzeń i utrudnia uzyskanie równej posadzki.
- Zabrudzone podłoże – pył i resztki zaprawy pogarszają przyczepność, przez co taśma może się odklejać.
- Zbyt cienki materiał – przy ogrzewaniu podłogowym taśma o niewystarczającej grubości może nie skompensować ruchów jastrychu.
- Nieszczelne połączenie z folią – brak ciągłej „wanny” zwiększa ryzyko podpłynięcia wylewki pod styropian.
Po związaniu posadzki nadmiar taśmy wystający ponad jej powierzchnię przytnij ostrym nożykiem. Zrób to dopiero po całkowitym związaniu wylewki, aby nie naruszyć jej krawędzi podczas prac wykonawczych.
